Ράγιο Βαγιεκάνο. Κατι παραπάνω απο ένας σύλλογος




Πράγματι, αυτές είναι ιστορίες που αξίζουν. Που μας αρέσει να διαβάζουμε, ίσως γιατί εδώ στην Ελλάδα σπανίζουν. Και κυρίως μας αρέσει γιατί αυτή η διαφορετικότητά τους αποπνέει σεβασμό στις αξίες και στις αρχές της κοινωνίας. Υπέρμαχη αυτών των αξιών και της λαϊκής τάξης είναι η ομάδα από το Βαγιέκας, ένα προάστιο της Μαδρίτης στην Ισπανία, όπου δηλώνει πάντα με τον πιο έντονο τρόπο την αντίθεσή της σε κάθε τι που πάει κόντρα στα δικαιώματα των πολιτών και συμμετέχει ενεργά στους κοινωνικούς αγώνες.

Ο λόγος για την Ράγιο Βαγιεκάνο, μια ομάδα που αντιπροσωπεύει όλα τα παραπάνω και ακόμα περισσότερα. Η Ράγιο πρεσβεύει μια άλλη κουλτούρα, όσο ως σύλλογος, όσο και σαν οπαδικό κίνημα. Οι οπαδοί της ομάδας, οι λεγόμενοι Bucaneros, αφουγκράζονται τις ανάγκες τις κοινωνίας, συμμετέχουν στους εργατικούς και κυρίως στους αντιφασιστικούς αγώνες στη Μαδρίτη και γενικά εναντιώνονται σε οποιαδήποτε φασίζουσα συμπεριφορά.


Η Βαγιεκάνο εδραιώνει με τις κινήσεις της την φράση, «κάτι παραπάνω από ένας σύλλογος», και προς αυτή την κατεύθυνση ήταν η τελευταία της αξιέπαινη ενέργεια που έδειξε πως αν υπάρχει θέληση και σεβασμός στις αξίες και στα ιδανικά, τότε μπορούν να συμβούν όμορφα πράγματα, διαφορετικά από αυτά που έχουμε συνηθίσει. Πώς έχει, λοιπόν, η ιστορία που μας έρχεται από το Βαγιέκας και έκανε τον γύρο του κόσμου;

Στο επίκεντρό της, η 85χρονη Κάρμεν Αγιούσο Μαρτίνες, η οποία αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σπίτι της ύστερα από 50 χρόνια λόγω έξωσης, καθώς είχε μπει εγγυήτρια σε δάνειο 70.000 του γιου της και από ένα σημείο και μετά δεν μπορούσε να το πληρώνει. Όπως ήταν λογικό αρκετός κόσμος ευαισθητοποιήθηκε από το δράμα της 85χρονης, η οποία παρακαλούσε τους αστυνομικούς να την αφήσουν να στρώσει σωστά το κρεβάτι της πριν την βγάλουν έξω, ενώ ζητούσε γι’ αυτό τον λόγο από τους δημοσιογράφους να μην βγάλουν φωτογραφίες το σπίτι της.


Ωστόσο η κίνηση που συγκίνησε και συγκλόνισε προήλθε από την Ράγιο Βαγιεκάνο, η οποία αποφάσισε να βοηθήσει όσο κανένας άλλος την ηλικιωμένη γυναίκα, «σώζοντας» το σπίτι της και δημιουργώντας έναν λογαριασμό για την οικονομική της στήριξη.

"Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί σε μία οικογένεια είναι να διωχθεί από το ίδιο της το σπίτι. Η συγκεκριμένη περίπτωση αφορά μία κυρία που της έκαναν έξωση από ένα σπίτι που ζούσε 50 χρόνια. Είναι μία κατάσταση που μας αφορά όλους και δεν μπορούμε να μείνουμε άπραγοι. Γι' αυτό το λόγο πρόκειται να βοηθήσουμε την κυρία. Όχι μόνο εγώ, αλλά και το προπονητικό επιτελείο, οι παίκτες κι όλοι", δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο τεχνικός της ομάδας, Πάκο Χέμεθ. Φυσικά, και οι οπαδοί της Ράγιο δεν παρέλειψαν να περάσουν το μήνυμά τους στον νικηφόρο αγώνα επί της Θέλτα, σηκώνοντας πανό που έγραφε χαρακτηριστικά: "Οι εξώσεις ενός άρρωστου κράτους, η αλληλεγγύη μιας εργατικής γειτονιάς".


Αυτή είναι η Ράγιο Βαγιεκάνο. Μια ομάδα που μπορεί να μην έχει διακρίσεις και τίτλους, αλλά διατηρεί άρρηκτη την σύνδεση με τις αξίες και τα ιδανικά της κοινότητας την οποία εκπροσωπεί. Και όπως καταλαβαίνετε η στήριξη στην 85χρονη δεν είναι η πρώτη φορά που κόσμος και ομάδα στέκονται απέναντι στον «ισχυρό», μάχονται για τους αδικημένους και προσπαθούν για την τήρηση των αρχών και των δικαιωμάτων. Όταν η κυβέρνηση Ραχόι ανακοίνωσε τα μέτρα λιτότητας, ο σύλλογος από το Βαγιέκας ήταν ο μόνος που κατέβηκε σε απεργία σε ολόκληρη την χώρα. Το 2011 όταν σταμάτησαν οι πληρωμές στην ομάδα, κόσμος και ποδοσφαιριστές σχημάτισαν κοινό μέτωπο και μάλιστα οι δεύτεροι συγκέντρωσαν και χρήματα για το απλήρωτο προσωπικό σε μια κίνηση αλληλεγγύης και κατανόησης όλων όσων πρεσβεύει η Ράγιο.

Στην μεγάλη απεργία του Νοεμβρίου το 2012, κάλεσαν τον κόσμο να κατέβει στους δρόμους. Ακόμα και μετά την δολοφονία του Παύλου Φύσσα εδώ στην Ελλάδα, οι Bucaneros αντέδρασαν, σηκώνοντας πανό με συνθήματα και διοργανώνοντας πορείες. «Παύλος Φύσσας, ένας αντιφασίστας και καλλιτέχνης χιπ-χοπ «Killah P», δολοφονήθηκε από ναζί της Χρυσής Αυγής. Καμία επίθεση χωρίς απάντηση», έγραφε χαρακτηριστικά μια αφίσα που έφτιαξαν.

Αυτά είναι μόνο από τα λίγα καλά που έχει κάνει αυτή η ομάδα «φαινόμενο». Μια από τις λίγες στο παγκόσμιο ποδοσφαιρικό στερέωμα που έχουν τέτοιο σεβασμό στις αξίες και τα ιδανικά και ενστερνίζονται κάθε πρόβλημα της κοινωνίας. Τα κατορθώματα αυτού του συλλόγου αξίζει να διαβαστούν, να προβληθούν και να παραδειγματίσουν και άλλες ομάδες. Γιατί τελικά δεν είναι μόνο οι τίτλοι και τα τρόπαια που κάνουν έναν σύλλογο μεγάλο, αλλά και η συμπεριφορά του έξω από τα γήπεδα.

Πηγη: pints.gr


Share on Google Plus

About Aristagoras Karanikolaou

    Blogger Comment
    Facebook Comment

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου